Het jaar 2026 is het laatste jaar van Visio’s Holistic Development Programme for Visually Impaired Children (HODVIC) in Ghana. Projectcoördinator Jeremiah Badu Shayar kijkt met voldoening terug op de tien jaar van het project, maar hoopt stiekem nog op een verlenging: “HODVIC is het enige programma waar alle ministeries en departementen die zich in Ghana bezighouden met het welzijn van kinderen bij betrokken zijn. Die intersectorale aanpak mag liever niet verloren gaan.”
door John van Enckevort
Het project heeft veel jongeren kansen gegeven
Ik ben Jeremiah (Jerry) Badu Shayar, zestig jaar geleden geboren in Accra. Daar woon ik nog steeds. Met mijn vrouw heb ik vijf kinderen, waarvan de jongste vorig jaar na een kort ziekbed op 20-jarige leeftijd is overleden.
Als 3-jarige peuter gooide iemand een steen tegen mijn linkeroog, waardoor ik met dat oog niet meer goed zie. Het heeft me zeker extra gemotiveerd om me in te zetten om voor deze groep kinderen, die het in Ghana niet gemakkelijk heeft.
Vanaf het begin ben ik bij dit Visio-programma betrokken. Ons doel is dat kinderen met een visuele beperking zich zowel thuis, op school als in de gemeenschap kunnen ontwikkelen. Zodat zij in hun kracht komen te staan, hun doelen kunnen bereiken en een zo onafhankelijk mogelijk leven kunnen leiden.
Dat vind ik zeker. Op de eerste plaats hebben we een zorgvuldig medisch onderzoek met goede doorverwijzingen op touw gezet. En kinderen met een visuele beperking hebben nu meer toegang tot school en worden daar, mede dankzij onze trainingen aan leraren, ook goed begeleid. Hiermee geven we deze kinderen een echte kans om hun volledige potentie te benutten. Tot slot zorgt HODVIC ook voor hulp aan hun ouders. Financiële hulp, maar ook krijgen ze trainingen die hen leren hoe ze het beste hun kinderen kunnen ondersteunen bij hun ontwikkeling.
We hebben op de scholen de ontwikkeling van blinde en slechtziende kinderen zeven jaar lang gemonitord. Dat geeft enorm veel informatie en nieuwe inzichten. Maar wanneer HODVIC langer had mogen duren, had je van de oudste groep ook in kaart kunnen brengen tot welke banen die opleidingen dan geleid hadden. Dan had je een afgerond geheel gehad. Ik had daarom graag gezien dat het HODVIC-programma was verlengd. Een tweede reden daarvoor is dat de Ghanese overheid er niet in lijkt te slagen om de trainingen van Visio op te schalen, zoals wij dat voor ons zagen. Daar moet ik wel aan toevoegen dat de overheid tegenwoordig echt veel meer doet voor het welzijn van kinderen met een beperking dan tien jaar geleden.
Door het binnenkort wegvallen van HODVIC is die toekomst nogal onzeker. Gelukkig heb ik wel erg veel geleerd van Visio, onder andere op het gebied van programmamanagement. Dat ga ik nu benutten richting andere stichtingen en liefdadigheidsorganisaties. Zodat onze blinde en slechtziende kinderen op een andere manier toch die hulp blijven houden. 
