door Jenneke van Dongen | foto John Smits
Ik zit in de examenklas van VMBO-t. Ik doe de richting economie. Niet dat ik dat het leukste vak vind, maar dan houd ik meer opties open voor de toekomst.
Mijn hart ligt bij muziek en acteren. Ik zing al sinds ik kan praten, volgde programma’s als The Voice Kids. Ik heb al wel eens op een bruiloft gezongen en op schoolfeesten. Ik wil het zingen nooit meer kwijt in mijn leven.
Vooral popliedjes, songfestivalliedjes en zo. Mijn ouders komen uit Armenië en ik zing ook in het Armeens. Mijn stem klinkt in het Armeens het mooist.
Ik heb anderhalf jaar zangles gehad, maar daar ben ik mee gestopt omdat ik voor het vak muziek een instrument moest kunnen bespelen. Pianoles én zangles, dat was teveel van het goede.
Twee jaar geleden vertelde onze docente Engels dat er jongeren met een visuele beperking gezocht werden voor een televisieserie. Ik twijfelde of ik me daarvoor moest aanmelden, maar iets in mij zei dat ik dat wel moest doen. Ik moest een filmpje insturen en werd toen uitgenodigd voor een casting in Antwerpen.
Ik was heel zenuwachtig. Je wordt heel kritisch bekeken door allemaal onbekende mensen. Toen ik hoorde dat ik de rol kreeg was dat zo onwerkelijk. Het voelde als een droom. Er waren twee opnamedagen in Brugge. Je moet de tekst natuurlijk helemaal uit je hoofd leren, want je kunt er niet even de brailletekst bij pakken als je het niet meer weet. Het is wel jammer dat ik de camera’s en de lichten niet kon zien, maar voor de rest was het geen belemmering dat ik blind ben. Ik merkte vooral dat ik acteren heel leuk vind.
Het zou geweldig zijn om iets met zingen of acteren te doen. Maar ik wil niet al te hoge verwachtingen hebben, je moet ook geluk hebben om daar je beroep van te maken. Je moet in het leven rekening houden met alle voor- en nadelen. Daarom ga ik na mijn examen starten met de studie sociaal werker aan het ROC. En houd ik ondertussen alle opties voor zingen en acteren open.
Ik houd ervan om anderen te helpen. Ik weet wat voor problemen jongeren kunnen hebben en het lijkt me mooi om hen daarbij te helpen.
Maar wat het ook wordt: als je iets wil bereiken in je leven, dan moet je er echt voor gaan en dan kom je er ook. Met acteren dacht ik eerst ook ‘dat kan ik niet omdat ik blind ben’, maar nu denk ik: ‘het komt op je pad en dan moet je het met beide handen vastpakken en ervoor gaan!’
De serie heet ‘Blind Sherlock’ en is bij Netflix te zien. Het is een hele spannende serie. Als je begint met kijken, dan wil je blijven kijken, maar verder verklap ik er niets van!