door Corné Verschuren | foto Ron Magielse
Eigenlijk is haar naam voluit: Bodhi Zen Chandani Sripal. Ze is een enthousiaste jonge vrouw waar de energie vanaf spat. Een groot aantal boeddhistische beelden siert haar appartement in Rotterdam. “Ik ben vernoemd naar mijn opa. Die was boeddhistisch. Hij deed aan Zen-meditatie en Chandani was een afgeleide van zijn naam”, legt Bodhi uit. “Ik vind het een mooie naam en ben er best wel trots op. Mijn opa was een inspirerend persoon. Hij had een bepaalde rust over zich. Ik zou die balans ook voor mezelf willen hebben.”
Samen met haar oma woont Bodhi in een appartement met uitzicht op de Erasmusbrug. Bodhi vertelt dat haar ouders gescheiden zijn en dat ze nog een oudere zus heeft. Na de scheiding verhuisde Bodhi van Barendrecht naar Rotterdam. “Op sociaal en cultureel gebied is hier veel meer te doen. Mijn oma is op dat terrein ook heel actief en mijn zus en tante wonen op loopafstand bij ons in de buurt.”
Een stapje terug in de tijd. Op haar twaalfde jaar wordt Bodhi ernstig ziek. “Ik zat in groep acht en kreeg last van een soort migraine. Op een gegeven moment kreeg ik zelfs uitvalsverschijnselen. Mijn zicht ging ook snel achteruit. Na onderzoek bleek dat ik een hersentumor had. De medische molen is toen snel gaan draaien.”
Via de school van Visio behaalde Bodhi alsnog haar havo-diploma. “Vanaf dat moment ging ik verder door het leven als iemand met een visuele beperking. Ik vond het moeilijk om in die periode geen contact meer te hebben met mijn docenten, vrienden en vriendinnen van mijn middelbare school.”
‘Tien procent’, antwoordt Bodhi op de vraag hoeveel procent ze nog ziet. “Gedeeltes van mijn gezichtsveld zijn uitgevallen. Mijn zicht is scherper als ik vanuit een bepaalde hoek kijk. Verder lijkt het op kijken door een wazige ruit.”
Het wonen in een grote stad was wel even wennen voor Bodhi. “Als ik op pad ga in de stad dan gebruik ik een herkenningsstok. In eerste instantie had ik daar wel moeite mee. Je laat toch zien dat je slechtziend bent. Aan de andere kant wilde ik ook niet aangereden worden door een auto, fietser of ander verkeer. Uiteindelijk ben ik toch maar overstag gegaan. Ik wil niet in gevaarlijke situaties terechtkomen.”
Voor haar omgeving was het geen verrassing dat Bodhi na de havo koos voor een opleiding Leisure & Eventmanagement aan de Willem de Kooning Academie. Bij deze opleiding draait het onder meer om creatieve concepten voor festivals en evenementen. Geen studie die je zomaar eventjes doet. Vanwege haar slechtziendheid maakt Bodhi bij haar studie gebruik van techniek en ze is vrij om opdrachten naar eigen inzicht in te vullen. “Een van de tools die ik gebruik is de vergrotings- en spraaksoftware in het programma ZoomText Fusion. Zo kan ik goed navigeren op mijn computer.”
In het eerste studiejaar kreeg ze nog ambulante begeleiding vanuit Visio om de technische snufjes in de vingers te krijgen. Maar Bodhi is een snelle leerling. “Ray-Ban en Tronics hebben samen een speciale bril gemaakt. Ik ben nu aan het uitvogelen hoe ik die bril efficiënt kan inzetten. Ook is er een app (Seeing Al) op de markt gekomen om teksten, documenten en foto’s te scannen en hardop voor te lezen.”
De oma van Bodhi kwam enige tijd geleden via de gemeente Rotterdam in contact met de jongerenraad. Deze raad geeft mede advies over de toegankelijkheid in Rotterdam. Bodhi: “Ik heb destijds mijn eigen verhaal over toegankelijkheid en inclusiviteit in Rotterdam gedeeld. Dat zag er toen niet goed uit.”
Bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen is de jongerenraad gelukkig wel geraadpleegd voor advies. “De infrastructuur van de stad is meer passend gemaakt voor mensen met een beperking. Aan de andere kant is het een teleurstelling als een praatpaal niet werkt. En soms vallen de tikkers weg bij de stoplichten. Dan is het voor mij en andere mensen met een visuele beperking niet echt veilig om over te steken.”
In de familie van Bodhi neemt kunst een belangrijke plek in. “Mijn vader nam ons altijd mee naar musea en galeries. Ook op vakantie bezochten we vaak een of meerdere tentoonstellingen. Als je aan de Willem de Kooning Academie studeert word je sowieso geprikkeld door alles wat kunst is.”
In het komende studiejaar aan de Willem de Kooning Academie wacht Bodhi een stagejaar. “Ik ga stagelopen bij het Nieuwe Instituut, het museum voor architectuur, design en de creatieve industrie. Daar heb ik heel veel zin in."
Op de vraag hoe haar toekomst eruit ziet, vertelt Bodhi: “Ik denk dat Rotterdam sowieso mijn thuisbasis blijft, maar ik weet niet wat er verder nog op mijn pad komt. Een creatieve richting ligt natuurlijk voor de hand. Misschien werken bij een museum, in de filmindustrie of evenementen organiseren rondom kunst? Je leert door mijn opleiding veel mensen uit verschillende netwerken kennen. Ik heb ook een passie om te gaan reizen. Maar er zal altijd aandacht overblijven voor toegankelijkheid en inclusiviteit.” 
Jan met zijn electro-kar
