INTERNATIONAAL - EGYPTE

Afrika met Egypte aangeduid

In nauwe samenwerking met Visio Internationaal werkte Egyptisch filmregisseur Mohanad Diab aan het megaproject The Light In My Eyes: informatieve documentaires uit zeven verschillende landen over jongeren en kinderen met een visuele beperking. “Ik heb warme gevoelens voor iedereen met een beperking.”

Filmproject The Light in My Eyes

Mohanad Diab: “We hopen dat er positiever naar blinden en slechtzienden wordt gekeken”

door John van Enckevort

Egyptisch filmregisseur Mohanad Diab van The Light In My Eyes met 2 medewerkers

Mohanad maakte de prachtige film The LIght in My Eyes.

Wie ben je?

Ik ben Mohanad Diab, 38 jaar en woonachtig in het El Dokki-district van Giza stad, in Groot-Caïro. Al vijftien jaar werk ik als onafhankelijk filmmaker en regisseur van documentaires, met onder andere sociale ontwikkelingen en vrouwenemancipatie als terugkerende onderwerpen.

Heb je ook een speciale band met mensen met een visuele beperking?

Eigenlijk heb ik warme gevoelens voor iedereen met een beperking. Ik heb in eigen land vele documentaires met hen gemaakt, met steeds integratie in de Egyptische maatschappij als achterliggend doel. Daarvoor werkte ik altijd nauw samen met de verantwoordelijke organisaties, voor blinden en slechtzienden was dat de Baseera Foundation.

Hoe ontstond het idee voor The Light in My Eyes?

In 2019 maakte ik voor Baseera de korte film Baseera Eyes, waarin ik verschillende Egyptenaren met een visuele beperking portretteerde. Dit deed ik met ondersteuning van Visio Internationaal. Vervolgens kregen we gezamenlijk het idee voor het project The Light in My Eyes: een hoofdfilm en korte films uit nog zes landen: Nederland, Zuid-Afrika, Botswana, Ghana, Oeganda en Palestina. Plus vier individuele mini-portretten van iemand met een visuele beperking uit respectievelijk Oeganda, Palestina, Zuid-Afrika en Botswana. Na corona gingen we vanaf 2021 met dit plan aan de slag.

Wat is het doel van het project?

We willen de stem van kinderen en jongeren met een visuele beperking laten horen. Welk leven leiden ze, wat zijn de verschillen en de overeenkomsten in de betreffende zeven landen? Ons doel is dat er positiever naar hen wordt gekeken. Hierbij richten we ons op vijf thema’s: participatie, uitsluiting, ondersteunende apparatuur, dagelijks leven en zelfstandigheid en ‘empowerment’.

Al en met al een enorm project.

Absoluut. We hebben 16 filmdagen gedraaid met lokale filmploegen, op 32 verschillende locaties in zeven landen. Verder werkten er meer dan 30 jongeren met een visuele beperking aan mee. In alle fasen van het project was producent Els de Keijzer van Visio Internationaal een drijvende kracht. Zonder haar was dit allemaal niet gelukt.

Zijn er nog momenten geweest die je koestert?

Die zijn er zeker, het contact met deze jongeren is altijd bijzonder. Mooi vond ik dat we in Ghana jongeren hand in hand een groot hart hebben laten vormen. Met een drone hebben we vervolgens van bovenaf gefilmd. Het is het symbolische positieve laatste shot van de film. Persoonlijk ontroerde een Nederlandse jongen me die wilde weten met welke apparatuur hij werd gefilmd. Ik realiseerde me dat dit geen vraag was, maar zijn recht. En dat we soms de neiging hebben om daar zomaar aan voorbij te gaan.

Waar zijn de documentaires te zien?

Je kunt ze op YouTube bekijken, het gemakkelijkst via de speellijst van Visio Internationaal.

De teaser van de Visio International Film: The Light in my Eyes.